Christopher Nolan spotka braci Quay w Krakowie

Quay Brothers, Christopher Nolan Mroczny rycerz kinematografii zapałał miłością do bliźniaczych stroicieli trzęsień ziemi. Efektem tej artystycznej fascynacji Christophera Nolana twórczością Stephena i Timothy’ego Quay jest dokument pt. Quay, który pokażemy w tegorocznej edycji festiwalu Etiuda&Anima. Dokumentowi Quay towarzyszyć będą filmy Braci wybrane przez samego Nolana. W tym krótkim dokumencie, pierwszym w dorobku Nolana, reżyser zagląda do pracowni Braci – intymnej przestrzeni, w której powstają ich animowane fantasmagorie.  Stephen i Timothy Quay od ponad trzydziestu lat tworzą filmy, wykorzystujące lalki i animację poklatkową. Ich dzieła oczarowały świat. Umiłowanie detalu, zapierające dech w piersiach kolory i faktury oraz niezwykłe operowanie kamerą sprawiają, że twórczość braci Quay odznacza się unikatowym i niepowtarzalnym stylem. Artyści czerpią inspirację z dorobku kulturalnego Europy Środkowej. Nawiązują do pisarstwa Franza Kafki, Brunona Schulza, Jana Potockiego i Roberta Walsera, filmów Jana Švankmajera, Waleriana Borowczyka, Jana Lenicy, Jurija Norszteina, Jiříego Trnki. Do ich najbardziej znanych prac należą: Gabinet Jana Švankmajera (1984), Ulica Krokodyli (1986), Próby do wymarłych anatomii (1986), Grzebień (1990), Anamorfoza (1991), In Absentia (2000), Muzeum fantomów (2003), Maska (2010). Bracia Quay mają w swoim dorobku także pełnometrażowe filmy z udziałem aktorów: Instytut Benjamenta (1995) i Stroiciel trzęsień ziemi (2005). Polonica u Quay’ów W ich twórczości wyjątkowe miejsce zajmuje Polska. Utwory polskich pisarzy, Brunona Schulza i Stanisława Lema, stały się podwaliną scenariuszy do Ulicy krokodyli i Maski (zrealizowanej w łódzkim Se-ma-forze). Także narracja do wspomnianej Ulicy Krokodyli i Grzebienia prowadzona jest w języku polskim. W 2009 roku bracia Quay zrealizowali w Polsce Inwentorium śladów przy udziale Muzeum Zamku w Łańcucie. Ten dokumentalno – animowany film jest hołdem złożonym Janowi Potockiemu, XVIII-wiecznemu pisarzowi, podróżnikowi i politykowi, autorowi Rękopisu znalezionego w Saragossie. Wieloletnim współpracownikiem Braci jest Lech Jankowski, który skomponował muzykę do Ulicy Krokodyli, Prób do wymarłych anatomii, Grzebienia i Instytutu Benjamenta. W Inwentorium śladów i Masce wykorzystana została muzyka Krzysztofa Pendereckiego. Na ich dzieła oddziałują także prace polskich animatorów – Waleriana Borowczyka i Jana Lenicy. Podczas 22. MFF Etiuda&Anima dojdzie do niezwykłego spotkania artystycznych osobowości Christophera Nolana i braci Quay – skrajnie różnych, lecz pokrewnych w swojej nieograniczonej i oryginalnej wyobraźni.

THE QUAY BROTHERS IN 35 MM CURATED BY CHRISTOPHER NOLAN

  • In Absentia, reż. Stephen & Timothy Quay, animacja, UK, 2000, 19'
  • Quay, reż. Christopher Nolan, dokument, USA, 2015, 8'
  • Grzebień/The Comb, reż. Stephen & Timothy Quay, animacja, UK, 1990, 17'
  • Ulica Krokodyli/Street of Crocodiles, reż. Stephen & Timothy Quay, animacja, UK, 1986, 21'
Wszystkie projekcje z taśmy 35 mm! Rotunda 28 listopada (sobota), godzina 16:30

Kaspar Jancis pochuligani na żywo – Autoportrety Twórców…

villa-antropoff_02

W tym roku gościem festiwalu, który ujawni przed widzami tajniki swojej pracy, jest estoński animator, Kaspar Jancis. „Autoportrety twórców animacji to wyjątkowa okazja, by bezpośrednio uczestniczyć w procesie powstawania filmu i obserwować kolejne etapy aktu twórczego.

Zaproszony artysta ma się czuć jak u siebie w pracowni. Zasiada przy szerokim stole, pod ręką ma wszystkie potrzebne narzędzia, w głowie pomysł na nowe dzieło. To jednak nie kolejny, zwyczajny dzień pracy – nad stołem wisi kamera, a obok stoi mikrofon. Ta pierwsza obserwuje wszystkie ruchy artysty i przekazuje je na kinowy ekran, ten drugi wyłapuje komentarze, które towarzyszą pracy. Zgromadzona wokół publiczność na żywo obserwuje, jak powstaje kolejna, unikalna animacja, zadaje artyście pytania, wysłuchuje objaśnień, anegdot i historii zza kulis. Pomysł jest zatem prosty, ale efekt – niesamowity: „Autoportrety twórców animacji” to interaktywne spektakle, podczas których widzowie dopuszczeni zostają do głęboko skrywanych tajemnic procesu kreacji. Kaspar Jancis należy do najciekawszych europejskich animatorów młodego pokolenia. Urodził się w 1975 roku w Tallinie. Od dzieciństwa pasjonowało go rysowanie komiksów. Pisał także opowiadania, które sam ilustrował. Jego pierwsze „ruchome obrazy” powstały na grzbietach zeszytów szkolnych. W czasach szkolnych, z pomocą przyjaciela brata, który należał do klubu filmowego, wykonał swoją pierwszą animację krótkometrażową z wykorzystaniem figurek z plasteliny. We wczesnej młodości zarzucił edukację na rzecz rozwijania muzycznych pasji. Był członkiem kilku grup rockowych, autorem słów piosenek i aranżerem. W 1996 roku rozpoczął studia na Uniwersytecie Pedagogicznym w Tallinie. Tam zrealizował swoje pierwsze filmy: niemy Dr Maisarve i Matshalka Case (1996) oraz wycinankową animację – Flight of the Little White Hellicopter (1996), który pokazywano w telewizji oraz na koncertach rockowych. W 1997 przeniósł się do Akademii Sztuki i Mediów w Turku w Finlandii, gdzie podjął studia z animacji pod opieką Priita Pärna. W 1999 roku zadebiutował filmem Romance, zrealizowanym w Turku, który został pokazany na wielu międzynarodowych festiwalach.  Jancis jest autorem animacji: Weitzenberg Street (2002), Frank and Wendy (2003-2005), Marathon (2006), The Very Last Cigarette (2007), Crocodile (2009), Villa Antropoff (2012), Piano (2015). Prace estońskiego artysty wyróżnia minimalistyczny, lecz niezwykle sugestywny styl, bezkompromisowość oraz duża doza szelmowskiego humoru. Autoportrety twórców animacji – Kaspar Jancis Małopolski Ogród Sztuki 24 listopada (wtorek), godzina 19:00

Etiuda&Anima 2014 – tak było!

Za nami 21. edycja MFF Etiuda&Anima. Po raz kolejny widzowie mieli okazje zobaczyć filmy z całego świata, w tym wiele z Polski. Poza festiwalowym konkursem podzielonym na kilkanaście pokazów, odbyło się kilkanaście równie interesujących projekcji i kilka imprez towarzyszących. Festiwal rozpoczął się 21 października wyjątkowym spektaklem w wykonaniu The American Magic-Lantern Theater Show, jednego z trzech teatrów na świecie, który zajmuje się odtwarzaniem XIX–wiecznych pokazów latarni magicznej. Podróż do przeszłości nie zakończyła się wraz z występem amerykanów. Tego samego dnia odbył się pokaz nawiązujący tematycznie do I Wojny Światowej – tym roku obchodzimy stulecie jej wybuchu. Tradycyjnie co roku przyznawana jest wyjątkowa nagroda, która łączy jednocześnie dokonania na polu artystycznym jak i pedagogicznym. W tym roku Złotego Dinozaura otrzymał Grzegorz Królikiewicz, legendarny wykładowca Łódzkiej Szkoły Filmowej, twórca takich filmów jak: Na wylot, Rapsod. Podczas festiwalu zaprezentowano Zabicie ciotki z 1984 r., co doskonale komponowało się z poprzednia edycją, gdzie został wyróżniony film Mateusza Głowackiego na motywach tej samej powieści. Poza projekcjami można było uczestniczyć w wydarzeniach typu: masterclass studia Platige Image, obecnie jednej z najlepszych firm zajmujących się postprodukcją. Uczestnicy mogli posłuchać o sposobie pracy w studiu, a także o nowych projektach jak np. filmie animowanym na motywach pozy Ryszarda Kapuścińskiego. Bardzo ciekawie wypadło spotkanie z Mariuszem Wilczyńskim, łódzkim animatorem, który opowiadał o postępach w pracy nad swoim debiutem pełnometrażowym. Do projektu udało mu się nakłonić cały panteon polskiego filmu: Marka Kondrata, Annę Dymną, Andrzeja Wajdę. Osoby związane z filmem zawodowo miały możliwość uczestnictwa w warsztatach prowadzonych przez Marcina Koszałkę (film dokumentalny), twórców filmów animowanych i prawników. Dla wszystkich zmęczonych oglądaniem filmów były przeznaczone imprezy towarzyszące. 22 listopada w górnej sali zagrała Rebeka, polski duet wykonujący muzykę elektroniczną, a 25 listopada odbyła się impreza zorganizowana przez wydział Radia i Telewizji UŚ. Następny festiwal już za rok! Zapraszamy!

Konrad Głąbek