Wiola Sowa


Urodzona w 1972 roku w Gnieźnie. Reżyserka filmów ani­mowanych. Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, Wydziału Grafiki (dyplom w Pracow­ni Filmu Animowanego w 2000 roku nagrodzony Medalem Rektora ASP) oraz Państwowej Wyż­szej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. L. Schillera w Łodzi (studia doktoranckie reali­zowane były na Wydziale Operatorskim i Realizacji Telewizyjnej w specjalizacji film animowany, obrona pracy doktorskiej w 2017 roku).

Wiola Sowa

Dwukrotna lau­reatka Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Miasta Kraków i Stypendium Goethe Institut. W latach 2008–2012 przewodnicząca polskiej sekcji ASIFA (Association Internationale du Film d’Animation, międzynarodowego stowa­rzyszenia zrzeszającego twórców filmu animowa­nego na świecie). W latach 2005–2008 członek Zarządu Krakowskiego Oddziału Stowarzyszenia Filmowców Polskich. Od 2010 do 2020 roku, z no­minacji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowe­go, ekspert Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej. Adiunkt w Instytucie Sztuki Mediów Uniwersytetu Pedagogicznego, gdzie pełni również obowiązki kierownika Katedry Multimediów.

Jej filmy (Pomiędzy nami (2000), Refreny (2007), XOXO pocałunki i uściski (2016), Wielka Księga Uczuć – tęsknota (2020)) były prezentowane i nagradzane na wielu festiwalach w kraju i za granicą, m.in.: National Gallery of Art Washington D.C., Fundacja Kościuszki w Nowym Jorku, Barbican Centre w Londynie, Centre Pom­pidou w Paryżu, Centrum Sztuki Współczesnej w Zamku Ujazdowskim w Warszawie, podczas Hiroshima Animation Festival w Japonii, Annecy Animation Festival we Francji.

Przemysław Liput


Urodzony w 1985 roku w Sanoku. W 2010 roku ukończył studia na kie­runku Grafika na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie. Dyplom magisterski obronił w pracowni Druku Cyfrowego dr hab. Ada­ma Panasiewicza. W 2017 roku uzyskał stopień doktora sztuki pod kierunkiem dr hab. Grzegorza Hańderka na Akademii Sztuk Pięknych w Katowi­cach.

Przemysław Liput

Laureat wielu nagród i wyróżnień, uczestnik wystaw, przeglądów filmowych w kraju i za grani­cą. Jest autorem ilustracji do książek: Miasto Potwór (wyd. Kropka), Rok w przedszkolu (wyd. Nasza Księ­garnia), Ziemia do Jadzi i serii „Jano i Wito” (wyd. Mamania).

Autor filmów animowanych, książek dla dzieci, spotów i kampanii reklamowych. Od 2011 roku prowadzi zajęcia z animacji, motion graphic i multimediów na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Pedagogicznego im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie.

Realizuje prace w technikach gra­ficznych, rysunkowych oraz wideo. Tworzy obiek­ty kinetyczne i prekinowe, maszyny-projektory, urządzenia stereoskopowe. W filmie animowanym interesuje się działaniami bezkamerowymi, ekspe­rymentalnymi, minimalistycznymi i przedkinemato­gracznymi.

Współorganizator trzech edycji ogólno­polskich i jednej międzynarodowej Studenckiego Konkursu NOTO – notatnik artysty.

Jacek Złoczowski


Urodzony w 1985 roku w Raciborzu. Obecnie mieszka i pracuje w Krako­wie. Uzyskał stopień naukowy doktora Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie na Wydziale Interme­diów. Wykładowca w Instytucie Sztuki Mediów Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie.

Jacek Złoczowski

Twórca instalacji interaktywnych, przestrzeni wirtualnych, animacji, słuchowisk, akcji artystycznych, aplika­cji komputerowych, wielkoformatowych projekcji w przestrzeni publicznej.

Prezentował prace m.in. w Bielsku-Białej, Krakowie, Wrocławiu, Wielkiej Brytanii, Hiszpanii, Łotwie, Rosji, Izraelu. Laureat Stypendium Twórczego Miasta Krakowa, Instytu­tu Adama Mickiewicza, Ministra Nauki i Szkolnic­twa Wyższego.

Od 2017 roku wraz z Małgorzatą Łuczyną tworzy kolektyw Memorymorph.

Tomasz Wolski


Członek Europejskiej Akademii Filmowej, Polskiej Akademii Filmowej oraz Gildii Polskich Reżyserów Dokumentalnych.

Tomasz Wolski

Reżyser krótkich filmów fabularnych „Problem” (2020) oraz „Córka” (2015) – nagrodzonych m.in. na Angers Premiers Plan (Grand Prix oraz nagroda publiczności), Fusion Film Festival w Nowym Jorku oraz na Festiwalu Filmów Fabularnych w Gdyni.

Reżyser 14 filmów dokumentalnych m.in. „Zwyczajny kraj” (2020); „Festiwal” (2017), „Lekarze” (2011), nagrodzonych na festiwalach: Visions du Réel, Los Angeles Film Festival, Palm Springs Film Festival, Flickerfest Int. Film Festival w Sydney, Krakowski Festiwal Filmowy, Docs Against Gravity Film Festival i wielu innych  Autor zdjęć do m.in. „Lekarzy” i „Krzyżoków”, za które otrzymał dwie Złote Żaby na Camerimage Festival. Montażysta „21 x Nowy Jork” nominowanego do Europejskiej Nagrody Filmowej.

Anna Gawlita


Nagrodzona jako najlepsza producentka na Festiwalu Era Nowe Horyzonty (2008) i Krakowskim Festiwalu Filmowym (2017). Członkini Polskiej i Europejskiej Akademii Filmowej.

Anna Gawlita

Producentka pełnometrażowego filmu fabularnego pt. "Hura, wciąż żyjemy!" w reżyserii Agnieszki Polskiej (AGBO Fellowship Award na Slamdance Film Festival). Producentka i kierowniczka produkcji filmów m.in. Tomasza Wolskiego, Piotra Stasika i Aleksandry Maciuszek, które były nagradzane na Visions du Réel, Jihlava International Documentary Film Festival, Krakowskim Festiwalu Filmowym, Palms Springs Film Festival, Margaret Mead w Nowym Yorku, Docs Against Gravity i wielu innych festiwalach.

W 2018 roku zrealizowała swój samodzielny reżyserski debiut - film dokumentalny pt. “Krzyżoki”, który otrzymał m.in. Złotą Żabę na "Camerimage" i nagrodę Grand Prix na Cork Film Festival w Irlandii, oba kwalifikujące do ubiegania się o nominację do Oscara.

Katarzyna Agopsowicz


Scenarzystka i reżyserka filmów animowanych. Absolwentka Wydziału Grafiki ASP w Krakowie. Dyplom w Pracowni Filmu Animowanego pod kierunkiem prof. Jerzego Kuci.

Katarzyna Agopsowicz

Za swój film dyplomowy „Jutro" otrzymała m. in. główną nagrodę podczas Koszalińskiego Festiwalu Debiutów Filmowych ,,Młodzi i Film". Zadebiutowała filmem „Książę w cukierni" - adaptacją książki Marka Bieńczyka i Joanny Concejo pod tym samym tytułem.

Jej debiut został wielokrotnie nagrodzony na festiwalach w Polsce (na festiwalu Animator oraz 28. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym Etiuda&Anima) i za granicą m.in. w Los Angeles, Hiroshimie, Mumbaju. Współpracowała z wieloma twórcami przy realizacji filmów autorskich. Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Prezydenta Miasta Krakowa i Stowarzyszenia Filmowców Polskich.

Członek Stowarzyszenia Filmowców Polskich i Międzynarodowego Stowarzyszenia Twórców Filmów Animowanych ASIFA. Jest wykładowcą w Wyższej Szkole Technologii Informatycznych w Katowicach. Obecnie współpracuje ze Studiem Filmów Rysunkowych w Bielsku-Białej.

Hendrik Ströhle


Hendrik Ströhle to młody filmowiec ze Stuttgartu - Niemcy. W swoich dokumentach przedstawia społecznie trudne tematy, podchodząc do swoich bohaterów w intymny sposób. Od 2018 roku studiuje reżyserię ze szczególnym uwzględnieniem filmu dokumentalnego w Akademii Filmowej Badenii-Wirtembergii.

Hendrik Ströhle

Za swój debiutancki film Touch me zdobył Grand Prix Złotego Dinozaura na Festiwalu Etiuda&Anima w Krakowie w 2021 roku. Jego film był także zakwalifikowany do nagród Bafta przyznawanych przez Brytyjską Akademię i zdobył kilka nagród w Niemczech i Austrii.

Obecnie pracuje nad filmem dokumentalnym o ocalonych oraz sprawcach przemocy ze względu na płeć w Namibii.

Daria Kopiec


Reżyserka filmowa i teatralna. Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi na Wydziale Operatorskim, specjalizacja: Animacja i Filmowe Efekty Specjalne (2003/2009) oraz Akademii Teatralnej w Warszawie (2014/2020). Stażystka École Nationale Supérieure des Arts Visuels La Cambre w Brukseli na wydziale Film Animowany (2006/2007). Uczestniczka programu Berlinale Talents Campus (2017). Rezydentka w Międzynarodowym Instytucie Teatru Lalek w Charleville – Mézières we Francji (2014).

Daria Kopiec

Jest niezależną artystką, współpracująca z różnymi instytucjami kultury. W swojej pracy zawodowej łączy pasję do filmu i teatru. Reżyseruje na scenach teatralnych w całej Polsce. Jest laureatką Lauru Konrada, prestiżowej nagrody teatralnej, którą otrzymała w 2018 roku oraz Głównej Nagrody Jury 9. Koszalińskich Konfrontacji Młodych „m-teatr” za spektakl pod tytułem „Zakonnice odchodzą po cichu”.

Jej teatr telewizji pod tytułem „Sprawa Rity G.” otrzymał Grand Prix na Teatroteka Fest, oraz nagrody na 42 Montreal World Film Festival w Montrealu, na Canada International Film Festival w Vancouver, na Worldfest Independent Film Festival w Houston.

Autorski film animowany pod tytułem „Własne śmieci” otrzymał między innymi Srebrnego Lajkonika za najlepszy polski film animowany na 60. Krakowskim Festiwalu Filmowym, Złotego Żmija – Grand Prix konkursu ANIMA.PL na 27. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym Etiuda&Anima,  Wyróżnienie Ale Kino na Koszalińskim Festiwalu Debiutów Filmowych „Młodzi i Film” oraz Nagrodę Specjalną Jury na amerykańskim Filmowym Festiwalu SXSW.

Mariusz Wilczyński

Polski reżyser animacji, performer, malarz, profesor w Szkole Filmowej w Łodzi.

Sztuki animacji nauczył się sam i od 1996 realizuje autorskie kino animowane.

Mariusz Wilczyński

Miał retrospektywy swoich filmów min. w Museum of Modern Art MoMA w Nowym Jorku (2007), Anthology Film Archives w Nowym Jorku (2007 i 2020), Pretoria Art Museum w Pretorii (2007), National Museum of Brazil w Brasili (2009), Tokyo International Forum w Tokio (2014), Pera Museum w Stambule (2014), Muzeum Narodowym w Warszawie (2018) i innych.

Prezentował swoje filmy także min. w National Gallery w Londynie (2007), Lincoln Center w Nowym Jorku (2010), i na Berlinale (2008, 2020).

Mariusz Wilczyński realizuje również filmy animowane na żywo tzw. WILKANOCE do udziału w których zaprasza muzyków tworząc z nimi improwizowane spektakle.

W WILKANOCACH udział brali min.: Hong Kong Philharmonic Orchestra, Membres de l’Orchestre de Chambre de Paris, Membres de l'Ensemble de Tokyo, L’Orchestre de Chambre de Geneve, Narodowa Orkiestra Filharmoniczna z Lwowa, Orkiestra Sinfonia Varsovia, trębacz jazzowy Tomasz Stańko, wiolonczelista Marcel Markowski oraz także min. Leszek Możdżer, Michał Urbaniak, Wojciech Waglewski, VOO VOO, Fisz Emade i inni.

W 2007 New York Times nazwał Mariusza Wilczyńskiego "jednym z najważniejszych współczesnych twórców animacji artystycznej." ( Dave Kehr, The New York Times, Friday, May 4, 2007.)

W lutym 2020 miała miejsce światowa premiera jego pełnometrażowego filmu animowanego pt. ”Zabij to i wyjedź z tego miasta" nad którym pracował 14 lat.

Film zebrał blisko 60 recenzji min. w The Guardian, Le Monde, New York Times, Der Tagesspiegel, Variety, Hollywood Reporter, Screen Daily, Los Angeles Times i innych.

Film zdobył ponad 40 nagród    na festiwalach filmowych, m. in. w Ottawie, Annecy, Zagrzebiu, Pradze, Sapporo, Wiedniu, Lizbonie, Chicago, Limie czy Gdyni gdzie, jako pierwsza animacja w historii, zdobył główną nagrodę Złote Lwy.

W grudniu 2020 „Zabij to i wyjedź z tego miasta” miał amerykańską premierę w Museum of Modern Art MoMA w Nowym Jorku oraz w Anthology Film Archives w Nowym Jorku.

W 2022 od marca do lipca w Zachęcie - Narodowej Galerii Sztuki w Warszawie miała miejsce wystawa pt. „Zabij to… Mariusz Wilczyński”.

Obecnie artysta pracuje nad nowym autorskim pełnometrażowym filmem animowanym pod roboczym tytułem „Na mój pogrzeb w czerwonej sukni przyjdź” którego premiera planowana jest na rok 2027.

Andrea Martignoni


Andrea Martignoni (Bolonia 1961) - włoski performer, reżyser dźwięku, historyk animacji. Twórca muzyki do krótkometrażowych filmów animowanych artystów z całego świata.

Andrea Martignoni

Blisko współpracuje ze szkołą Animation Workshop w Viborg, a także z międzynarodowymi festiwalami gdzie prowadzi zajęcia mistrzowskie, warsztaty, i wygłasza wykłady na tematy związane z animacją i dźwiękiem. Jest zapraszany do pracy w międzynarodowych jury i komitetach selekcyjnych na całym świecie.

Brał udział w kilkunastu międzynarodowych festiwalach muzycznych i filmowych. Zdobył nagrodę Złotego Jeźdźca dla najlepszej ścieżki dźwiękowej podczas 23 edycji FilmFest w Dreźnie oraz nagrodę Asifa Award Italy w 2010 roku.

Od 2020 roku Andrea Martignoni jest dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Festiwalu Filmów Animowanych ANIMAPHIX.

Atsushi Wada


Urodził się w 1980 roku. Jest absolwentem Uniwersytetu Kyoiku w Osace, Image Forum Institute of Moving Image oraz Tokijskiego Uniwersytetu Sztuki.

Atsushi Wada

Zaczął samodzielnie tworzyć krótkometrażowe animacje w 2002 roku. Lubi spokojny ruch i zawsze myśli o tradycyjnej japońskiej koncepcji „Ma”, napięciu wywołanym ruchem. W oku świni (In a Pig's Eye) (2010) zdobył nagrodę dla najlepszego filmu na międzynarodowym festiwalu animacji Fantoche International Animation Film Festival, a także Srebrnego Lajkonika na festiwalu Etiuda i Anima. Tak działa wiosna (The Mechanism of Spring) (2010) miał swoją premierę podczas Festiwalu Filmowego w Wenecji, a Wielki królik (The Great Rabbit) (2012) został nagrodzony Srebrnym Niedźwiedziem na Festiwalu Filmowym w Berlinie. Jesień z Czterech Pór Roku Antonio Vivaldiego (2018) zdobyła Grand Prix festiwalu New Chitose Airport International Animation Festival. Indywidualna wystawa My Marsh odbyła się w Muzeum Sztuki w Jokohamie w 2017 roku oraz w Prefekturalnym Muzeum Sztuki Hyogo w 2018 roku. W 2020 roku została wydana nowa gra Moje ćwiczenie (My Exercise) (2020), a nowy film krótkometrażowy Ptak na półwyspie (Bird in the Peninsula) zdobył nagrodę za najlepszy film na Festiwalu Filmów Krótkometrażowych w Wiedniu oraz na festiwalu Fantoche.

Joanna Quinn


Joanna odkryła animację na Uniwersytecie Middlesex w Londynie, gdy studiowała grafikę.

Joanna Quinn

Jej dyplomowy film Dziewczyny mają wolne (Girls Night Out) to genialnie prosta i zabawna odpowiedź na maczyzm i celebracja nieskrępowanej kobiecej seksualności. Przedstawił on publiczności postać Beryl i zapoczątkował karierę Joanny w animacji zdobywając trzy główne nagrody na Festiwalu Animacji w Annecy w 1987 roku. Zapadająca w pamięć postać Beryl znalazła się w centrum trzech kolejnych filmów: Konkurs piękności (Body Beautiful), Marzenia i pragnienia – więzy rodzinne (Dreams and Desires - Family Ties) i najnowszego Kwestia smaku (Affairs of the Art). Kwestia gender i prześladowania wraz z obsesyjną fascynacją i zachwytem Joanny nad odkrywaniem ekscentryczności ludzkiego ciała, szczególnie kobiecego, stały się głównym tematem jej prac. Arcydziełem Joanny jest Britannia, będący brutalnym aktem oskarżenia brytyjskiego imperializmu.

Filmy Quinn zdobyły wiele międzynarodowych nagród, wśród nich nagrody Bafta, Emmy i trzy nominacje do Oskara. Artystka jest zaangażowanym pedagogiem oraz honorowym członkiem Royal College of Art w Londynie i Uniwersytetu Walijskiego oraz honorowym doktorem honoris causa Uniwersytetu Middlesex w Londynie i Uniwersytetu Wolverhampton. Jest również członkiem komitetu wykonawczego Amerykańskiej Akademii Sztuki i Wiedzy Filmowej ds. filmu krótkometrażowego i animacji.