Chris Hunt

Chris Hunt jest jednym z wyróżniających się brytyjskich twórców. Mając na koncie ponad 50 nagród, w tym 4 statuetki Emmy na 7 nominacji, Hunt zbudował wyjątkową karierę w filmie i telewizji. W 2018 roku w kinach w Stanach Zjednoczonych pokazywano retrospektywę  6 z jego filmów. Chris Hunt ukończył Uniwersytet w Cambridge w 1976 roku i natychmiast rozpoczął pracę w filmie i telewizji, dołączając do stacji BBC w 1979 roku, a następnie do LWT w roku 1985, gdzie był producentem i reżyserem programu „The South Bank Show”, najwyżej cenionego cyklu o muzyce i sztuce w brytyjskiej telewizji. W 1988 roku odszedł do Iambic Productions Ltd., z której stworzył odnoszącą duże sukcesy firmę specjalizującą się w produkcji artystycznej. Ponadto w 1999 roku założył notowaną na giełdzie firmę DCD Media i był jej prezesem do chwili, gdy stała się jedną z dziesięciu „super-indies” (firm niezależnych) w Wielkiej Brytanii, po czym postanowił powrócić do tworzenia programów pod koniec 2008 roku. Od tamtego czasu stworzył Stanza Media Limited, specjalizującą się w produkcji najwyższej klasy filmów dokumentalnych i przedstawień. Duży jest jego wkład w produkcję muzycznych dokumentów. Był nominowany do nagród Bafta i Emmy za „Jose Carreras – A Life Story”, a jego „Abba – The winner takes it all” był również nie tylko nominowany do nagrody Bafta, ale stał się najwyżej ocenianym filmem muzycznym w historii Wielkiej Brytanii, nieznacznie pokonując jego inny film „The Michael Jackson Story”, który pozostał najwyżej ocenianym pojedynczym dokumentem roku w Wielkiej Brytanii. Podobnie jak prawie wszystkie jego filmy muzyczne, te również zyskały międzynarodową sławę. Wyprodukował również ‘Placido Domingo – My Greatest Roles’, ważny dokument dla stacji BBC1, Arte, ZDF i innych, ‘Roy Orbison – The Big ‘O’, ‘The Beatles in “Love”, ‘Stuart Sutcliffe – The Lost Beatle’, ‘Abba – The Reunion’, ‘The Abba Years’, ‘Eric Clapton’ (nominowany do nagrody Emmy), ‘The Clapton Sessions’, ‘The Truth About Boy Bands’, ‘Maria Callas – Living and Dying for Art and Love’ (wielokrotnie nagradzany), ‘Joan Sutherland – Reluctant Prima Donna’, ‘Suzanne Vega’, ‘The Search for Robert Johnson’, i jeszcze około 20 innych. Do jego innych osiągnięć zalicza się podwójnego zdobywcę nagród Emmy ‘Elaine Stritch At Liberty’, który został wyreżyserowany wraz z Donem Pennebakerem; nominowany do nagrody Emmy ‘King Lear’, z Ianem McKellenem, zdobywcę Emmy - film ‘Oklahoma!’ z Hugh Jackmanem, ‘The Merchant of Venice’, ‘Kiss Me, Kate’, ‘Romeo and Juliet’, oraz koncerty od Ronniego Scotta przez Royal Albert Hall, do mieszczącego 75,000 stadionu Principality czy National Indoor Arena w Pekinie.
Chris Hunt jest jednym z dwojga Brytyjczyków wybranych do International Academy of Television Arts and Sciences, a w latach 2007-2012 pełnił również funkcję przewodniczącego IMZ, stowarzyszonego z UNESCO międzynarodowego zrzeszenia organizacji związanych z muzyką i mediami, do którego należą najważniejsi nadawcy i dystrybutorzy, a także kilkoro najlepszych na świecie producentów. Jest członkiem Royal Society of Arts.

Zoel Aeschbacher

Urodził się w Paryżu, we Francji, w 1993 roku. Mając szwajcarskie i wietnamskie korzenie, wychował się w Szwajcarii. Dzięki muzyce zainteresował się filmem. Następnie, wraz z demokratyzacją internetu, odkrycie francuskiego kolektywu artstycznego „Kourtrajme” motywuje go do zdobywania filmowych doświadczeń na ulicy, wśród przyjaciół. W 2016 roku razem z Christophem M. Saberem – reżyserem z tej samej szkoły – zakłada stowarzyszenie „Apollo Projects”, które ma im umożliwić wniesienie indywidualnego wkładu w szwajcarską kinematografię. W 2017 roku ukończył wydział filmowy w ECAL (Ecole Cantonale d'Art de Lausanne). BONOBO to jego film dyplomowy. Obecnie mieszka w Paryżu. W 2018 roku BONOBO zdobył Grand Prix Złotego Dinozaura festiwalu Etiuda&Anima.

Łukasz Gutt

Operator filmowy, artysta z pola sztuk wizualnych. Absolwent wydziału operatorskiego WRiTV Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. W 2006 roku ukończył Program EKRAN w Szkole Wajdy. Jego debiutem operatorskim jest "Ki" Leszka Dawida (2011), za który otrzymał liczne wyróżnienia: nominację do nagrody głównej w Konkursie Filmów Polskich oraz w Konkursie Debiutów Operatorskich na Camerimage w 2011 roku. Gutt jest też autorem zdjęć do "Na północ od Kalabrii" Marcina Sautera (2009) oraz najnowszego Jana filmu Kidawy-Błońskiego "Nigdy się nie dowiesz". W 2010 roku razem z Pawłem Ferdkiem wyreżyserował dokument "Odyseja złomowa". Gutt prezentował swoje prace artystyczne w najlepszych galeriach i muzeach w Polsce i na świecie, między innymi w Kunsthalle Basel, Fundacji Galerii Foksal i Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Swoje projekty (na przykład "Minstrel Show", zrealizowany wspólnie z Anną Niesterowicz) utrzymuje w duchu hansenowskiej formy otwartej, reprezentowanej przez jego ojca Wiktora Gutta. Tym samym prace Łukasza Gutta zawierają się w jednej z najważniejszych tradycji polskiej sztuki współczesnej.

Away

Chłopiec niespodziewanie ląduje na tajemniczej wyspie, zamieszkanej tylko przez kilka zwierząt i giganta, który go prześladuje. Podróż chłopca przez dziwny krajobraz rodzi minimalistyczny, sugestywny film animowany, w całości zrealizowany przez Ginza Zilbalodisa i zdobywcę jednej z najważniejszych nagród na ostatnim festiwalu w Annecy. Away Reżyseria: Gints Zilbalodis Producent: Bilibaba Kraj produkcji: Łotwa Rok produkcji: 2019 Czas trwania: 75 min.   21 listopada 2019 (czwartek), 12.00 Małopolski Ogród Sztuki – Sala duża 22 listopada 2019 (piątek), 12.00 Małopolski Ogród Sztuki – Sala duża 23 listopada 2019 (sobota), 13.00 Małopolski Ogród Sztuki – Sala duża      

Leszek Dawid

Reżyser, scenarzysta, wykładowca na kursach Script i Online Kamera w Szkole Wajdy, autor głośnych filmów: Jesteś Bogiem, poświęconego hip-hopowej grupie Paktofonika i jej liderowi Piotrowi „Magikowi” Łuszczowi oraz KI,  w którym reżyser próbuje uchwycić całe pokolenie rówieśników głównej bohaterki, ludzi zróżnicowanych stopniem dojrzałości i sposobem na życie.  Za etiudę studencką Moje miejsce zdobył nagrodę Grand Prix Złoty Dinozaur  podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Etiuda & Anima -  za "trafne ukazanie sytuacji społecznej młodego pokolenia". Twórca dokumentów (W drodze, Zza płotu), seriali (Nielegalni, Pakt 2) oraz spektakli telewizyjnych (Komety, Skutki uboczne).
Podczas tegorocznej Etiudy&Animy będzie opowiadała z operatorem Łukaszem Gutt o swoim nowym projekcie Broad Peak.

Lotte i zagubione smoki

W tej trzeciej części kochanej przez dzieci serii filmów o Lotte, pełnej temperamentu tytułowej suczce rodzi się siostrzyczka Roosi. Do Gadgetville przyjeżdżają badacze szop Karl i rybka Viktor, by wziąć udział w wielkim konkursie zbierania piosenek ludowych. Ten, któremu uda się nagrać ludową piosenkę najstarszego gatunku zwierząt na świecie, mitycznego smoka ziejącego ogniem, zdobędzie główną nagrodę. Lotte i Roosi postanawiają pomóc badaczom. Na siostry czekają ekscytujące i zaskakujące przygody.
Trzeci film pełnometrażowy estońsko-litewskiej sensacyjnej serii familijnej o Lotte (wcześniejsze części to Lotte z Gadgetville 2006 i Lotte i sekret księżycowego kamienia 2011) będzie pokazywany podczas 69. Festiwalu Filmowego w Berlinie. Lotte i zagubione smoki otrzymał wsparcie od Estońskiego Instytutu Filmowego / Krajowego Centrum Filmowego Litwy / MEDIA / Shortcut / Estońskiego Nadawcy Publicznego i został zrealizowany dla uczczenia setnej rocznicy powstania Republiki Estonii. Lotte ja kadunud lohed / Lotte i zagubione smoki / Lotte and the lost dragons Reżyseria: Janno Põldma, Heiki Ernits Scenariusz: Janno Põldma, Heiki Ernits, Andrus Kivirähk Muzyka: Sven Grünberg Producenci: Kalev Tamm, Vilnis Kalnaellis, Eesti Joonisfilm, Rija Films Kraj produkcji: Estonia, Łotwa/Esnonia, Latvia Rok produkcji: 2019 Czas trwania: 78 min. Film dla dzieci, 5+   21 listopada 2019 (czwartek), 10.00 Małopolski Ogród Sztuki – Sala duża 22 listopada 2019 (piątek), 10.00 Małopolski Ogród Sztuki – Sala duża      

Jayne Pilling

11 lat pracowała w Brytyjskim Instytucie Filmowym. Potem w latach 1993-1995 była  dyrektorem Międzynarodowego Festiwalu Filmów Animowanych w Cardiff.  Od lat udziela się jako ekspert i historyk animacji, kurator filmowy na festiwalach i w muzeach, a także zasiadała w ponad 35 składach jury. Pomysłodawczyni i dyrektorka British Animation Awards (Brytyjskiego Festiwalu Filmów Animowanych), 1996-2018. Kurator, wydawca i dystrybutor ponad 20 kolekcji DVD z brytyjską i światową animacją niezależną.
Wykłada w Royal College of Art w Londynie, w Europie, w Stanach Zjednoczonych i w Azji oraz zajmuje się badaniami nad animacją w Norwich School of the Arts w East Anglia University.
Członkini komisji selekcyjnej podczas l'Abbaye Fontrevaud Animator w Residency Programme, we Francji, 2009 -2016.
Wyreżyserowała dla stacji Channel 4 serię o europejskiej animacji. Jej książki obejmują Animating the Unconscious: Desire & Sexuality in Animation: 2D & Beyond; A Reader in Animation Studies; Cartoons & the Movies; Women & Animation: A Compendium. Książki te należą do listy lektur kursów uniwersyteckich na całym świecie i są regularnie wymieniane w bibliografiach książek naukowców i doktorantów. Publikuje również artykuły we Francji, w Chinach, we Włoszech, na Tajwanie, w Austrii, Szwajcarii czy Hiszpanii.
Laureatka nagrody International Festival World Council's Award w Zagrzebiu w 2019 roku za wkład w badania nad animacją.

Frank Braun

Urodzony w 1965 roku w Winterhur/Szwajcaria. Od 1990 roku mieszka i pracuje w Zurichu/Szwajcaria.
Menadżer filmowy i festiwalowy, programer i  filmowiec. Od 1990 roku menadżer i programer niezależnych kin artystycznych w Szwajcarii.  Współzałożyciel Międzynarodowego Festiwalu Animacji Fantoche, Baden/Szwajcaria (pierwsza edycja w 1995), przewodniczący zarządu do 2016 roku.
Współtwórca krótkometrażowych animacji „Kolejka/Die Seilbahn” (2008) oraz „Sen/Schlaf” (2010), „Odpoczynek wyspiarza/Islander`s Rest” (2015).
Licencjonowany korespondent festiwalowy, konsultant i członek komisji filmowych.

Lucija Mrzljak

(ur. w Zagrzebiu w 1990) chorwacka reżyserka filmow animowanych i rysowniczka, na stale pracująca i mieszkająca w Estonii. Już jako dziecko rysowała swoje pierwsze książeczkowe animacje, a jako nastolatka dołączyła do laboratorium filmowego, gdzie zrealizowała swoj pierwszy eksperymentalny film na taśmie filmowej 8 mm i 16 mm. Mrzljak studiowała animację na akademiach sztuk pięknych w Zagrzebiu, Krakowie, Pradze i Talinie. Po ukończeniu studiow magisterskich na wydziale animacji w Estonii pod kierunkiem Priita i Olgi Parn zdecydowała się zostać w Talinie, gdzie do dziś pracuje w Joonisfilm Studio. Jej studenckie filmy pt. Szuma (Shuma) oraz Kąt (Kut) były pokazywane na wielu festiwalach na całym świecie. Podczas Etiuda&Anima 2016 filmy te przyniosły autorce nagrodę Dyrektora Artystycznego festiwalu – Wielkiego Niedocenionego. W 2018 roku zdobyła Złotego Jabberwocky za film A Demonstration of Brilliance in Four Acts, który zrealizowała z Mortenem Tšinakovem. Poza realizacją filmow animowanych artystka rysuje rownież ilustracje do książek dla dzieci oraz międzynarodowych czasopism politycznych.

Ruben Brandt, kolekcjoner

Animowany kryminał odwołujący się do najlepszych tradycji gatunku. Słynny psychoterapeuta Ruben Brandt cierpi z powodu nocnych koszmarów. We śnie nawiedzają go postacie ze słynnych dzieł sztuki (np. Wenus Sandro Botticellego chce utopić go w morskiej głębinie, Podwójny Elvis Andy’ego Warhola strzela do niego z rewolweru). By im zapobiec, zmuszony jest do ukradzenia 13 arcydzieł malarstwa z renomowanych muzeów i prywatnych kolekcji. Wspólnie z czterema swoimi pacjentami z powodzeniem rabuje Luwr, Tate, Uffizi, Ermitaż, MoMa. „Kolekcjoner” szybko staje się najbardziej poszukiwanym przestępcą na świecie. Nagroda za jego schwytanie wciąż rośnie, sięgając stu milionów dolarów. Towarzystwa ubezpieczeniowe powierzają rozwiązanie sprawy prywatnemu detektywowi Mike’owi Kowalskiemu...
Reżyser ubarwił tę historię arcyciekawą konstrukcją świata przedstawionego, który zamieszkały jest przez postacie rodem z kubistycznego okresu twórczości Pabla Picassa. Oprócz malarstwa w ich charakterystyce pełno też odniesień do klasyki kina, chociażby Noża w wodzie Romana Polańskiego czy Nietykalnych Briana De Palmy. Film zdobył nagrodę publiczności na festiwalu Animator 2019 w Poznaniu. Ruben Brandt, a gyűjtő / Ruben Brandt, kolekcjoner / Ruben Brandt, Collector Reżyser: Milorad Krstić Scenariusz: Milorad Krstić, Radmila Roczkov Muzyka: Tibor Cári Producenci: Ruben Brandt Production Llc., Péter Miskolczi, János Kurdy-Fehér, Milorad Krstić, Hermina Roczkov, Radmila Roczkov Kraj produkcji: Węgry Rok produkcji: 2018 Czas: 94 min.   22 listopada 2019 (piątek), 22.30 Małopolski Ogród Sztuki – Sala duża      

Franco Zeffirelli – Reżyserując z życia

15 czerwca 2019 roku w wieku 96 lat odszedł Franco Zeffirelli, jeden z największych erudytów kina. Zasłynął filmowymi adaptacjami sztuk Szekspira, jak Poskromienie złośnicy, Romeo i Julia, Otello czy Hamlet oraz  legendarnymi inscenizacjami oper – La Traviaty, Don Giovanniego, Carmen, Pajaców. Dwa lata przed śmiercią Zeffirelliego brytyjski twórca programów telewizyjnych, Chris Hunt, gościł w domu reżysera w Rzymie oraz na otwarciu jego fundacji we Florencji, gdzie miał okazję odbyć z nim liczne rozmowy, poznać jego bliskich współpracowników oraz artystyczne archiwum, z czego narodził się ten pasjonujący dokument, będący dziś filmowym epitafium reżysera.
Zajmująca opowieść Zeffirelliego o sztuce, życiu i inspiracjach została uzupełniona wywiadami z reżyserami Stefano Trespidim  i Marco Gardinim, piosenkarzami Placido Domingo i Joan Sutherland, aktorami Robertem Powellem, Judi Dench, Maggie Smith, Richardem Burtonem i Joan Plowright, producentami filmowymi i scenicznymi Dysonem Lovellem i Sonią Friedman, wieloletnimi sekretarkami Sheilą Pickles i Angelą Allen oraz z Pippem Pisciotto, asystentem i przyjacielem włoskiego reżysera.  Z dokumentu Hunta, który został wzbogacony fragmentami z oper, filmów i sztuk Zeffirelliego, wyłania się portret człowieka Renesansu, który był większy niż życie. Franco Zeffirelli – Reżyserując z życia / Franco Zeffirelli – Directing from Life Reżyseria: Chris Hunt Zdjęcia: Marco Benedetti, Stephen J Brand, Simon Cox, Ant Leake, Daniele Nannuzzi Dźwięk: David Bekkevold, Kevin Meredith, Lorenzo Ramerini Produkcja: Chris Hunt Kraj produkcji: Wielka Brytania Rok produkcji: 2019 Czas: 58 min.   23 listopada 2019 (sobota), 19.00 Małopolski Ogród Sztuki – Sala mała      

Bernardo Bertolucci: To nie koniec podróży

W ubiegłym roku świat pożegnał Bernardo Bertolucciego, wielkiego mistrza kina, uhonorowanego wieloma prestiżowymi nagrodami, w tym dwukrotnie statuetką Oscara. Włoski reżyser pozostawił wiele niezapomnianych filmów, które wpisały się w kanon klasyki kina.
Mario Sesti, reżyser, który jest także krytykiem filmowym i dziennikarzem, w ciągu trzydziestu lat kilkukrotnie spotkał się z Bertoluccim. Ich rozmowy opublikowano w „L’espresso”, zaś nagrania wywiadów dołączone zostały do wydań DVD filmów Pod osłoną nieba i Marzyciele. Dokument No End Travelling, który miał swoją premierę na tegorocznym festiwalu w Cannes, przedstawia ostatnią rozmowę jaką Sesti odbył z Bertoluccim. Miała ona miejsce niedługo przed śmiercią reżysera, i choć w zamyśle była częścią serii poświęconej filmowym profesjom, to stała się jego symbolicznym pożegnaniem. Wielki twórca z nostalgią i wzruszeniem wraca pamięcią do najważniejszych momentów w swojej filmowej karierze. Opowiada o wczesnych sukcesach wśród międzynarodowej krytyki i podziwu, jaki dla jego filmów żywili młodzi amerykańscy reżyserzy lat siedemdziesiątych. Wspomina przygodę z Marlonem Brando, odtwórcą głównej roli w Ostatnim tangu w Paryżu, a także bajeczną noc oscarowej gali, którą wygrał Ostatni cesarz. Cinecittà - I mestieri del cinema / Bernardo Bertolucci: To nie koniec podróży / Bernardo Bertolucci: No End Travelling Reżyseria: Mario Sesti Scenariusz: Mario Sesti Zdjęcia: Emanuele Princi Dźwięk: Federico Badaloni Producent: Massimiliano De Carolis Kraj produkcji: Włochy Rok produkcji: 2019 Czas: 55 min.   23 listopada 2019 (sobota), 17.30 Małopolski Ogród Sztuki – Sala duża      

Jaskółki z Kabulu

Wyreżyserowane przez Zabou Breitman i Eléę Gobbé-Mévellec Jaskółki z Kabulu są animowaną adaptacją bestsellerowej powieści algierskiego pisarza Mohammeda Moulessehoula, tworzącego pod pseudonimem Yasmina Khadra. Film został wyświetlony w sekcji Un Certain Regard na tegorocznym Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes.
Akcja filmu rozgrywa się latem 1998 roku w stolicy Afganistanu, wkrótce po dojściu do władzy fundamentalistycznych Talibów. Młodzi i zakochani w sobie historyk Moshen i artystka Zunaira, która była nauczycielką, starają się żyć, jak dawniej, z nadzieją powrotu do normalności. Tymczasem naczelnik więzienia Atiq i jego śmiertelnie chora żona, Mussarat są pogrążeni w marazmie i smutku. Atiq, który widział w swoim życiu wiele grozy i cierpienia, nie jest w stanie pokazać umierającej kobiecie ile dla niego znaczy. Z powodu nieostrożności Moshena pewnego dnia losy tych dwóch par splatają się, zmuszając bohaterów do dramatycznych wyborów.
Ta tragiczna historia o zniewoleniu opowiedziana w poetyckim stylu, z niezwykle pięknymi, pastelowymi obrazami sprawia, że Jaskółki w Kabulu poruszają emocje i na długo zapadają w pamięć. Les hirondelles de Kaboul / Jaskółki z Kabulu / The Swallows of Kabul Reżyseria: Zabou Breitman, Eléa Gobbé-Mévellec Scenariusz: Sébastien Tavel, Patricia Mortagne, Zabou Breitman Dźwięk: Alexis Rault Producenci: Reginald de Guillebon, Stephan Roelants, Michel Merkt, Joëlle Bertossa Kraj produkcji: Francja Rok produkcji: 2019   23 listopada 2019 (sobota), 15.30 Małopolski Ogród Sztuki – Sala duża      

Buñuel w labiryncie żółwi

Buñuel w labiryncie żółwi Salvadora Simó opowiada o niezwykłym epizodzie z życia legendarnego hiszpańskiego reżysera. Przedstawia okoliczności w jakich Luis Buñuel zrealizował swój jedyny w dorobku film dokumentalny – Ziemię Hurdów, która powstała zaraz po dwóch wielkich manifestach surrealistycznych, czyli Psie andaluzyjskim i Złotym wieku.
Na początku lat 30. ubiegłego stulecia Luis Buñuel wraz z Salvadorem Dalí stają się członkami ruchu surrealistów w Paryżu. Buñuel otrzymuje propozycję nakręcenia dokumentu o najbiedniejszym regionie Hiszpanii, zwanym Las Hurdes, ale po skandalu wokół Złotego wieku młody twórca nie może zdobyć na to pieniędzy. Z pomocą przychodzi jego przyjaciel, rzeźbiarz Ramón Acín, który kupuje los na bożonarodzeniową loterię z obietnicą, że jeśli wygra, to sfinansuje film. Acínowi dopisuje szczęście. Wygrywa 150 000 peset i dotrzymuje danego słowa – zostaje sponsorem oraz producentem filmu Buñuela.
Buñuel w labiryncie żółwi, będący adaptacją komiksu Fermína Solísa, pokazuje kulisy wyprawy do Las Hurdes,  jaką w 1932 roku Luis Bunuel podjął wraz z Ramónem Acínem, operatorem Éli Lotarem oraz scenarzystą Pierrem Unikiem. Jego dokument o „ziemi bez chleba” opierać się miał na rozprawie doktorskiej francuskiego historyka i antropologa Maurice’a Légendre, który przed nimi badał ten ubogi i zacofany region hiszpańskiej Estremadury. To właśnie w tej surowej krainie, wśród krajobrazu tworzonego przez dachy ciasnych domów przypominające „labirynt żółwi”, Buñuel z burżuazyjnego buntownika i awangardowego artysty stanie się zaangażowanym społecznie filmowcem, uwrażliwionym na położenie drugiego człowieka. Przemianę tę Simó ujmuje w eklektycznej formie swojego filmu, gdzie kolorowa animacja, w której pojawiają się motywy z surrealistycznych obrazów Dalego, przeplata się z oryginalnymi fragmentami buñuelowskiego dokumentu. Buñuel en el laberinto de las tortugas / Buñuel w labiryncie żółwi / Buñuel in the Labyrinth of the Turtles Reżyseria: Salvador Simó Scenariusz: Eligio Montero, Salvador Simó Dźwięk: Juan Ferro Producent: Manuel Cristóbal, José M. Fdez. de Vega, Bruno Félix, Fenme Wolting, Alex Cervantes Kraj produkcji: Hiszpania, Holandia, Niemcy Rok produkcji: 2018 Czas: 80 minut   19 listopada 2019 (wtorek), 20.00 Małopolski Ogród Sztuki – Sala duża 24 listopada 2019 (niedziela), 15.00 Małopolski Ogród Sztuki – Sala duża      

Izabela Plucińska

Urodziła się w 1974 roku w Koszalinie. Studiowała animację w Wyższej Szkole Filmowej Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi oraz grafikę i design na tamtejszej ASP, a także w poczdamskiej The Film & Television Academy (HFF) „Konrad Wolf”. Spośród licznych plastelinowych animacji największe sukcesy przyniósł jej film Jam Session (2005) uhonorowany licznymi nagrodami, w tym Srebrnym Niedźwiedziem dla krótkiego metrażu na festiwalu w Berlinie. Obecnie mieszka w Berlinie, gdzie prowadzi własną firmę produkcyjną Claytraces.

Morten Tšinakov

Morten Tšinakov urodził się w Viljandi w Estonii. Ukończył wydział animacji w estońskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie zrealizował dwa filmy. Jeden z nich, film lalkowy pod tytułem „Pekk” miał swoje projekcje między innymi na festiwalach w Ottawie i Stuttgarcie. Po dyplomie wspólnie z Lucią Mrzljak wyreżyserował film „A Demonstration of Brilliance in Four Acts”. Film ten, pokazywany na wielu festiwalach, w tym w Annecy i Zagrzebiu, zdobył wiele nagród, między innymi Złotego Jabberwocky na festiwalu Etiuda&Anima w 2018 roku. Obecnie Morten i Lucia pracują razem w Tallinnie nad ich drugim filmem.

Igor Kovalyov

Uznany na całym świecie filmowiec, animator i reżyser. Jego krótkie filmy Andrei Svislotski,  Hen, His Wife, Bird in the Window, Flying Nansen, Milch  oraz Before Love otrzymały wiele nagród i wyróżnień w całym środowisku filmowym.
Urodzony w Kijowie na Ukrainie Igor Kovalyov jest współzałożycielem legendarnego studia Pilot School of Animation w Moskwie. Studio skupiało najważniejszych twórców rosyjskich, w tym również animatorów Klasky Csupo. W 1991 roku Kovalyov przyjął zaproszenie do pracy w studio Klasky Csupo w Hollywood i został reżyserem pierwszego filmu fabularnego Klasky Csupo, The Rugrats Movie, a także wyreżyserował serial telewizyjny Aaahh !!! Real Monsters, oraz odcinki Duckman and Rugrats, reklamy i krótkie filmy internetowe.

Hieronim Neumann

Urodzony w 1948 roku w Poznaniu, absolwent Poznańskiej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych. Jest twórcą filmów animowanych i równocześnie pedagogiem prowadzącym pracownie animacji na Wydziale Animacji Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu i Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Od początku twórczości inspiruje się medialnym wymiarem filmu animowanego, nawiązując niekiedy do tradycji sztuk plastycznych i prehistorii kina (Magritte, Muybridge). Uznawany jest za twórcę bliskiego poszukującej postawie Zbigniewa Rybczyńskiego z najbardziej owocnego okresu jego twórczości. Filmy Neumanna zalicza się do nurtu eksperymentalnego polskiej animacji i określa mianem filmów kombinowanych. Były one wielokrotnie nagradzane zarówno na krajowych, jak i międzynarodowych festiwalach (m.in. Kraków, Poznań, Huesca, Oberhausen, Lozanna). W swoim dorobku oprócz filmów autorskich ma także filmy na zamówienie (do muzyki klasycznej), a także bajki dla dzieci. Hieronim Neumann był wielokrotnie gościem naszego festiwalu. W 2009 r. zaprezentował swój „Autoportret”, w 2011 r. był przewodniczącym jury międzynarodowego konkursu ANIMA, zaś w zeszłym roku na inauguracji 24. MFF Etiuda& Anima 2017 pokazał swój najnowszy, ponownie przekraczający granice filmu animowanego, kombinowany film Winda.