/Promocja książki Michała Bobrowskiego i Radosława Bomby „Poza ekranem kinowym. Postmedialne konteksty animacji”

Promocja książki Michała Bobrowskiego i Radosława Bomby „Poza ekranem kinowym. Postmedialne konteksty animacji”


Michał Bobrowski, Radosław Bomba
Poza ekranem kinowym. Postmedialne konteksty animacji
Wydawnictwo UMCS, Lublin 2021
978-83-227-9534-7, 148 stron

Okładka książki „Poza ekranem kinowym. Postmedialne konteksty animacji”, Autor grafiki na okładce: Sasha Svirsky

W monografii Autorzy stawiają sobie niełatwy, choć bez wątpienia intrygujący cel – zmapowanie animacji na tle pejzażu postmedialnego, w którym media funkcjonują jako Geertzowskie „gatunki zmącone”. Ta rama pozwala przyjrzeć się w dwóch częściach tego tomu różnym liniom historycznym – wideoklipom, ze szczególnym uwzględnieniem animacji, która od swojego zarania była bytem odrębnym od filmu, w duchu archeologii mediów dającym się wpisać w inne niż kinematograficzne połączenia, ale też powiązanym z nimi animacjom „po kinie”, od GIFów, przez immersyjne instalacje, po wizualizacje danych. By poradzić sobie z analizą takiego zakresu tematów, w dodatku łączących różne rejestry, od prac amatorskich, przez produkcje komercyjne, po awangardę, Michał Bobrowski i Radosław Bomba korzystają z ogromnej palety odniesień teoretycznych. To niezbędne, a zarazem poznawczo cenne, bo cały ten obszar w oczywisty sposób wymyka się tradycyjnym kategoryzacjom. […]

Poza ekranem kinowym układa się trochę w katalog, trochę w teoretyczno-historyczny przewodnik po wybranych mediach epoki, w której zakres znaczeniowy samego terminu „medium” staje się nieoczywisty. Więcej nawet: jest też opartą na nowym aparacie pojęciowym rewizytą w przeszłości, która przypomina, że stabilność starszych form była, niczym w przywoływanej w tekście estetyce glitch, czekającą na obnażenie iluzją. Autorzy otwierają też obszar dla kolejnych eksploracji, bo lektura pobudza apetyt i prowadzi do kolejnych pytań, choćby o społeczny obieg przywoływanych obrazów i dźwięków. Wreszcie – proponuje nowy „kontrakt audiowizualny”, dowartościowując odwiecznie marginalizowany kosztem obrazu dźwięk.

Z recenzji dr. hab. Mirosława Filiciaka, prof. SWPS

Więcej informacji: https://wydawnictwo.umcs.eu/produkt/5426/poza-ekranem-kinowym-postmedialne-konteksty-animacji

EMISJE:

2 grudnia 2022 – godz. 11:00
Małopolski Ogród Sztuki: Sala Mała

O AUTORACH:

Michał Bobrowski

Od 2018 adiunkt w Instytucie Nauk o Kulturze UMCS (Wydział Filologiczny, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie). Doktor filmoznawstwa (dysertację obronił na Uniwersytecie Jagiellońskim w roku 2010). W obrębie jego zainteresowań badawczych znajdują się klasyczne kino japońskie i amerykańskie, film animowany, studia nad propagandą filmową okresu Zimnej Wojny (USA, ZSRR, Jugosławia). W roku 2012 opublikował książkę Akira Kurosawa. Artysta Pogranicza. W roku 2016 ukazała się współredagowana przez niego monografia Obsession, Perversion, Rebellion. Twisted Dreams of Central European Animation, a w 2019 jej kontynuacja zatytułowana Propaganda, Ideology, Animation. Twisted Dreams of History (również pod jego współredkacją). Książka ta uzyskała nominację do nagrody McLaren-Lambart Award for Best Scholarly Book on Animation za lata 2019-2020 przyznawanej przez Society for Animation Studies. Wraz z Radosławem Bombą współautor wydanej w 2021 roku książki Poza ekranem kinowym. Postmedialne konteksty animacji. Jest dyrektorem programowym oraz współzałożycielem StopTrik International Film Festival (Słowenia/Polska), festiwalu poświęconego animacji stop motion. Współpracuje z licznymi europejskimi festiwalami i instytucjami filmowymi jako kurator, aktywista kulturowy. Posługuje się językami angielskim, serbsko-chorwackim, rosyjskim.

Radosław Bomba

Badacz, nauczyciel akademicki, animator kultury cyfrowej. Absolwent kulturoznawstwa i socjologii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie oraz studiów podyplomowych Ochrona własności intelektualnej (UMCS, 2014) i Grafika komputerowa i DTP (UMCS, 2015). Od 2006 roku pracuje w Instytucie Kulturoznawstwa Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, gdzie po obronie pracy doktorskiej (2012) pełnił funkcję adiunkta, a od 2021 roku profesora nadzwyczajnego. Zainteresowany wizualizacją wiedzy, humanistyką cyfrową, analityką kulturową, antropologicznymi aspektami gier komputerowych, ludologią, cyberkulturą, kulturą cyfrową, nowymi mediami oraz ich wpływem na przeobrażenia społeczno-kulturowe. Działalność dydaktyczną na Uniwersytecie Marii Curie Skłodowskiej realizuje od ponad 15 lat. Wykładał także na Uniwersytecie SWPS w Warszawie (2015-2018), Uniwersytecie Jana Pawła II w Krakowie (2020/21) oraz Wyższej Szkole Ekonomii i Innowacji w Lublinie (2019/20). Oprócz pracy naukowo dydaktycznej aktywnie współpracował z licznymi instytucjami nauki i kultury takimi jak m.in.: Narodowe Centrum Kultury, Narodowy Instytut Audiowizualny, Biblioteka Narodowa, Medialab Katowice, Centrum Humanistyki Cyfrowej IBL PAN, Fundacja Nowoczesna Polska, Muzeum Miasta Gdyni, Ośrodek Brama Grodzka Teatr NN, Fundacja 5medium, Instytut Kultury Miejskiej w Gdańsku, Centrum Spotkania Kultur w Lublinie, Fundacja Lubelski Gamedev, Centrum Promocji Informatyki w Warszawie. W 2015 roku ekspert Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w zakresie edukacji medialnej. W latach 2013-2017 pełni funkcję kierownika studiów podyplomowych Wiedza o kulturze. Od 2018 roku pełni funkcję dyrektora Centrum Badań Gier Wideo UMCS W latach 2006-2017 zastępca redaktora naczelnego czasopisma naukowego „Kultura i Historia”. Redaktor licznych portali internetowych (m.in. Historia i media, Wiedza i Edukacja). Członek Polskiego Towarzystwa Kulturoznawczego (od 2005 roku), Polskiego Towarzystwa Badania Gier (od 2007 roku) i Polskiego Towarzystwa Badań nad Filmem i Mediami.