Hieronim Neumann

Urodzony w 1948 roku w Poznaniu, absolwent Poznańskiej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych. Jest twórcą filmów animowanych i równocześnie pedagogiem prowadzącym pracownie animacji na Wydziale Animacji Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu i Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Od początku twórczości inspiruje się medialnym wymiarem filmu animowanego, nawiązując niekiedy do tradycji sztuk plastycznych i prehistorii kina (Magritte, Muybridge). Uznawany jest za twórcę bliskiego poszukującej postawie Zbigniewa Rybczyńskiego z najbardziej owocnego okresu jego twórczości. Filmy Neumanna zalicza się do nurtu eksperymentalnego polskiej animacji i określa mianem filmów kombinowanych. Były one wielokrotnie nagradzane zarówno na krajowych, jak i międzynarodowych festiwalach (m.in. Kraków, Poznań, Huesca, Oberhausen, Lozanna). W swoim dorobku oprócz filmów autorskich ma także filmy na zamówienie (do muzyki klasycznej), a także bajki dla dzieci. Hieronim Neumann był wielokrotnie gościem naszego festiwalu. W 2009 r. zaprezentował swój „Autoportret”, w 2011 r. był przewodniczącym jury międzynarodowego konkursu ANIMA, zaś w zeszłym roku na inauguracji 24. MFF Etiuda& Anima 2017 pokazał swój najnowszy, ponownie przekraczający granice filmu animowanego, kombinowany film Winda.

Aurel Klimt

Urodzony w 1972 roku w Żilinie na Słowacji. Ukończył animację na praskiej FAMU w 1999 r., od tego samego roku wykłada na wydziale animacji macierzystej uczelni. Od 2000 r. mieszka w Malešovie, gdzie założył Studio Zvon. Realizuje swoje filmy, angażując się jako reżyser, scenarzysta, animator, montażysta i producent. Jako student brał udział w III MFF Etiuda (1996) filmem „Maskin zabił Koskina” i w V festiwalu Etiuda (1998), otrzymując wyróżnienie za film „Krwawy Hugo”, uznany za najlepszą animację w festiwalowym konkursie. Jest twórcą krótkometrażowych i pełnometrażowych filmów animowanych, które odnosiły festiwalowe sukcesy: filmy „Filmfarum” (2002) i „Filmfarum II” (2006) otrzymały m.in. nagrodę Czeskiej Akademii Filmowej – Czeskie Lwy. Jego ostatnia pełnometrażowa animacja „Laika” (2017), którą pokazujemy poza konkursem na tegorocznym festiwalu Etiuda&Anima, również została laureatem nagrody Czeskie Lwy. Aurel Klimt jest także autorem sztuk teatralnych i realizatorem reklam.

Andrzej Pągowski

Urodzony w 1953 roku w Warszawie, absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu (dyplom w pracowni prof. Waldemara Świerzego). Uprawia grafikę użytkową, znany jest powszechnie ze swoich plakatów filmowych, teatralnych, festiwalowych, jak również poświęconych tematyce społeczno- politycznej. Odnosi sukcesy w kraju i za granicą jako przedstawiciel kolejnego pokolenia polskiej szkoły plakatu, wielokrotnie był nagradzany, m.in. w konkursach na najlepszy plakat ogłaszanych przez „The Hollywood Reporter” w Los Angeles (tzw. plakatowe Oscary). Mając duży dorobek artystyczny z okresu przed transformacją, w realiach nowej ekonomicznej rzeczywistości umiał odnaleźć się w świecie komercyjnej reklamy i wykorzystać warunki stwarzane przez nowe technologie. Z przyjemnością informujemy, że Andrzej Pągowski jest autorem plakatu na przyszłoroczną, 26. edycję Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Etiuda&Anima 2019.

Maciej Dydo

Zastępca Dyrektora Departamentu Własności Intelektualnej i Mediów w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Prawnik specjalizujący się we własności intelektualnej, wykładowca w Warszawskiej Szkole Filmowej (prawo autorskie dla studentów reżyserii oraz nowoczesne rynki filmowe i multimedialne). Obecnie odpowiada za wsparcie rządowe dla sektorów kultury i kreatywnych, nadzór nad instytucjami kultury w obszarze filmu oraz programy wspierające digitalizację dziedzictwa i upowszechnianie zbiorów cyfrowych.

Jakub Woynarowski

Dr Jakub Woynarowski (ur. 1982) – absolwent krakowskiej ASP, gdzie obecnie prowadzi Pracownię Rysunku Narracyjnego. Interdyscyplinarny artysta, niezależny kurator, designer i ilustrator; autor opowieści graficznych i artbooków. Twórca wideo oraz animacji. Drugi reżyser filmu „Love Express. Przypadek Waleriana Borowczyka” Kuby Mikurdy. Współautor książek „Wunderkamera. Kino Terry'ego Gilliama" i „Corpus Delicti”. Autor koncepcji artystycznej wystawy w Pawilonie Polskim podczas 14 Międzynarodowego Biennale Architektury w Wenecji (2014). Laureat Paszportu Polityki (2015) w kategorii sztuk wizualnych.

Łukasz Ronduda

Łukasz Ronduda – ur. w 1976 roku, historyk sztuki, wykładowca akademicki, kurator, pisarz, scenarzysta, reżyser. Kurator Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, inicjator projektu Filmoteka Muzeum. Wykładowca akademicki z tytułem doktora prowadzący wykłady i seminaria z historii sztuki,  estetyki, historii i teorii filmu na polskich i zagranicznych uczelniach, między innymi Princeton University i Columbia University w Nowym Jorku. Adiunkt na wydziale psychologii w warszawskiej Szkole Wyższej Psychologii Społecznej. Badacz i znawca filmu eksperymentalnego. Absolwent programu reżyserskiego i scenariuszowego w Szkole Wajdy. Pomysłodawca nagrody filmowej PISF i MSN na produkcję filmu fabularnego dla artysty z pola sztuk wizualnych. Reżyser i scenarzysta filmu Performer (wspólnie z Maciejem Sobieszczańskim), który podczas Berlinale 2015 zdobył nagrodę Think: Film Award. Reżyser filmu „Serce miłości” (2017) o związku artystów Wojciecha Bąkowskiego i Zuzanny Bartoszek.
Autor książek "Strategie subwersywne w sztukach medialnych", "Sztuka polska lat 70. Awangarda", współautor (razem z Barbarą Piwowarską) tomu "Polska Nowa Fala. Historia zjawiska, którego nie było". Razem z Łukaszem Gorczycą napisał powieść "W połowie puste". Ronduda jest także redaktorem prac zbiorowych oraz ponad 200 tekstów o sztuce i filmie publikowanych w pismach akademickich i popularnych magazynach. Jest kuratorem wystaw "Niezwykle rzadkie zdarzenia" (CSW, Warszawa 2009), "Analogue: Polish video art from the 70s and 80s (Tate Modern, Londyn 2006), oraz "1,2,3… Awangarda" w Tate Modern, Londyn 2008) .