Przedsprzedaż karnetów tylko do 14 listopada

Przypominamy, że trwa przedsprzedaż karnetów na 25. MFF ETIUDA&ANIMA. Karnety w promocyjnej cenie można nabyć tylko do 14 listopada (środa) w serwisie Bilety24. Nie zwlekajcie. Czekamy na Was!

Kadr z animacji "Nowy dzień" reż. Katarzyna Krystyna Pieróg
Karnety Ceny w przedsprzedaży (22 października – 14 listopada 2018): Karnety upoważniają do wejścia na wszystkie pokazy filmowe

UWAGA! W kinie Kijów karnety w przedsprzedaży można kupić jeszcze do 16 listopada.

Cena karnetu normalnego – 79 PLN Cena karnetu studenckiego – 59 PLN Karnety dostępne są na portalu www.bilety24.pl   Ceny obowiązujące od 15 listopada 2018: Karnety upoważniają do wejścia na wszystkie pokazy filmowe Cena karnetu normalnego – 99 PLN Cena karnetu studenckiego – 78 PLN Karnety dostępne są na portalu www.bilety24.pl   Bilety Ceny biletów na pojedynczy seans festiwalowy Cena biletu na seans – 12 PLN Cena biletu studenckiego - 10 PLN Bilety na poszczególne seanse do nabycia na portalu www.bilety24.pl (od 14 listopada) oraz przed seansami w kasach kin: Kijów Centrum, Małopolski Ogród Sztuki

Jeszcze dzień życia

Trzymająca w napięciu historia trzymiesięcznej wyprawy wybitnego polskiego reportera Ryszarda Kapuścińskiego do ogarniętej wojną i chaosem Angoli, w której linia frontu zmienia się jak w kalejdoskopie. Inspiracją tej pełnometrażowej animacji z elementami dokumentu jest książka Ryszarda Kapuścińskiego „Jeszcze dzień życia” z 1976 roku. Zawiera doświadczenia i refleksje autora z początków (1974-1975) zakończonego w 2002 roku konfliktu. Animacja Damiana Nenowa i Raúla de la Fuente miała premierę na tegorocznym festiwalu filmowym w Cannes. Jeszcze dzień życia Another Day of Life reż.: Damian Nenow, Raúl de la Fuente, scen.: Raúl de la Fuente, Damian Nenow, Amaia Remírez, Niall Johnson, muz. Mikel Salas, Belgia/Hiszpania/Niemcy/Polska/Węgry 2018, animacja, 85 min. 22 listopada (czwartek), 18.30 Kijów Centrum – Duża sala

Program Konferencji 2018

Konferencja: Animacja, fabuła, dokument - o synergii połączeń

Wykłady będą się odbywały w sali Showroom w Krakowskim Parku Technologicznym ul. Podole 60 30-394 Kraków

DZIEŃ 1
21.11.2018 (środa)
09:00 Rejestracja
10:00 Rozpoczęcie konferencji
10:10 Prelekcja 1 Związki pomiędzy przemysłem VFX a filmem animowanym Włodzimierz Matuszewski Studio Miniatur Filmowych, Stowarzyszenie Filmowców Polskich
10:50 Prelekcja 2 Rola języka filmu w realizacji projektów międzynarodowych Grzegorz Skorupski Instytut Adama Mickiewicza
11:35 Prelekcja 3 Czy jest miejsce na studio animacji 2D w Polsce? Mateusz Kowalczyk Pigeon Studio
12:20 Przerwa kawowa
13:00 Prelekcja 4 Polska Animacja za granicą - sukcesy rodzimych twórców na arenie międzynarodowej Robert Jaszczurowski Stowarzyszenie Producentów Polskiej Animacji
13:45 Prelekcja 5 „Przytul mnie” - adaptacja o dużym potencjale międzynarodowym. Case study produkcyjne pierwszego serialu animowanego realizowanego w koprodukcji z Chinami. Grzegorz Wacławek Animoon
14:30 Prelekcja 6 Programy i zachęty finansowe Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego Maciej Dydo Departament Własności Intelektualnej i Mediów Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego
15:10 Panel dyskusyjny
15:50 Zakończenie I dnia konferencji
16:00 Bankiet
DZIEŃ 2
22.11.2018 (czwartek)
09:00 Rejestracja
10:00 Rozpoczęcie konferencji
10:05 Prelekcja 1 Yugen w Orce: łaczenie technik i tworzenie nowych światów. Michał Konwicki Orka Studio
10:50 Prelekcja 2 "Zmiany w polskiej branży animacji komputerowej na przestrzeni ostatnich pięciu lat" Grzegorz Kukuś, Marcin Panasiuk Deep Blue
11:40 Prelekcja 3 "The Missed Spaceflight" - Case study Jakub Matyka Melt
12:20 przerwa kawowa
13:00 Prelekcja 4 "Another day of life" Urszula Łuczak, Dominik Wawrzyniak Platige Image
13:45 Prelekcja 5 EN Juri Stannosek Mackevision
14:30 Prelekcja 6 Post-Production in 2D Animation, EN Marino Guarnieri Mad Entertainment
15:10 Podsumowanie i zakończenie konferencji
15:20 Panel dyskusyjny w kuluarach

Michael Havas

Michael HavasMichael Havas – ur. w 1947 r. w Pradze,  nowozelandzki reżyser, producent i scenarzysta pochodzenia czeskiego; twórca ponad 60 filmów, spośród których wiele otrzymało międzynarodowe nagrody.  W jego dziełach stale przewijają się tematy: historii, dziedzictwa kulturowego oraz natury. W latach 1984-1993 Havas, wówczas zamieszkały w Niemczech, współpracował ze słynnym twórcą animacji Janem Švankmajerem. Współprodukował wiele z jego krótkich metraży, a także dwa filmy pełnometrażowe: Coś z Alicji i Faust. W 1990 roku pełnił rolę kierownika produkcji oraz głównej osoby odpowiedzialnej za dokumentację na potrzeby programów poświęconych „nowej” Czechosłowacji, zrealizowanych w ramach dokumentalnej serii BBC „Late Show”. Spośród nich „Koniec stalinizmu w Czechach” otrzymał nominację do nagrody BAFTA za animację, natomiast „Absurdistan” zdobył BAFTA w kategorii „najlepszy film dokumentalny”. Havas współpracował także z takimi twórcami jak Sir Peter Ustinov, Ester Krumbachová, Terry Gilliam, Michael Palin, Axel Corti, Peter Gabriel, David Crystal, Michael Frayn, Andrew Sachs, Caroline Kennedy i in. W latach 2014-2015 pomógł Štěpánowi Hulíkowi przekonać Agnieszkę Holland do wyreżyserowania mini-serialu Gorejący Krzew (prod. HBO), zajmował się dokumentacją na potrzeby serialu Behind the Brush (reż. Julian Arahanga) zrealizowanego przez nowozelandzką Maori TV, pozyskał też Terry´ego Gilliama do udziału w dokumencie Film Adventurer Karel Zeman, a także współpracował przy realizacji biograficznego filmu Heleny Třeštíkovej „Zgubne piękno” o aktorce Lídzie Baarovej. Havas jest współautorem scenariusza do przygodowego filmu przyrodniczego 3D pt. Aldabra (reż. Steve Lichtag), który miał swoją międzynarodową premierę w 2015 r. Najnowszy film Havasa, Beyond The Battalion, napisany i wyreżyserowany wspólnie z Julianem Arahangą, stanowi refleksję nad ludzką pamięcią, dla której punkt wyjścia stanowią dwa wcześniejsze dokumenty Havasa: Once Upon an Island (1975) oraz Sons of Tu Mata Uenga (1977); oba poświęcone wydarzeniom bitwy o Kretę w 1941 r.

Łajka

Animowana komedia science-fiction, zainspirowana prawdziwą historią suczki Łajki, pierwszego żywego stworzenia wystrzelonego na orbitę okołoziemską. Życie nie jest łaskawe dla Łajki, żyjącej na przedmieściach wielkiego rosyjskiego miasta. Zostaje ona złapana i przymuszona do treningu kosmonautycznego. Niebawem odbywa się jej pionierski lot w kosmos. Wkrótce w jej ślady idą inne zwierzęta, wysłane pospiesznie w przestrzeń kosmiczną z baz w Houston i Bajkonurze. Zwierzęta błąkają się przez jakiś czas po galaktyce, by w końcu, z pomocą czarnej dziury, osiedlić się na odległej planecie. Przez pewien czas żyją tam w niczym niezmąconym spokoju, harmonijnie koegzystując z rdzennymi formami życia. Ta sytuacja ulega jednak zmianie, gdy na planetę przypadkowo trafia pierwszy ludzki kosmonauta: pokojowe życie, a nawet przetrwanie zwierząt staje pod znakiem zapytania.
Łajka, słynna psia kosmonautka, żyje! Niewielka planeta na uboczu galaktyki staje się domem dla zwierząt, które ludzkość wysłała w kosmos i utraciła na zawsze. Łajka LAIKA reż. i scen.: Aurel Klimt, muz. Marek Doubrava, prod. Studio Zvon, Czechy 2017, animacja, 87 min. 22 listopada (czwartek), 21.30 Kijów Centrum – Duża sala  

Zaproszenie na wieczór inauguracyjny 25. MFF Etiuda&Anima

Zaproszenie na wieczór inauguracyjny 25. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Etiuda&Anima
20 listopada 2018 r. (wtorek), godz. 20.00 Kijów Centrum, al. Zygmunta Krasińskiego 34
  kadr z Żółtej łodzi podwodnej, reż. George Dunning_ost Drodzy widzowie, uczestnicy i goście festiwalu Etiuda&Anima 2018. Z dużą przyjemnością pragniemy poinformować, że zaplanowana na 20 listopada 2018 r., o godz. 20.00 w sali kinowej Kijów Centrum inauguracja festiwalu będzie miała niezwykły, prawdziwie jubileuszowy charakter.

Wstęp na uroczystość uświetnioną projekcją filmu animowanego
„Żółta łódź podwodna” / „Yellow Submarine” reż. George Dunning z pamiętną muzyką Beatlesów B Ę D Z I E      B E Z P Ł A T N Y

W związku ograniczoną ilością miejsc wstęp na inaugurację i projekcję będzie dostępny za zaproszeniami, które w pierwszej kolejności otrzymają akredytowani goście i posiadacze karnetów. Pozostała ilość bezpłatnych wejściówek dla chętnych widzów będzie do odebrania od soboty 17 listopada, godz. 17.00 w kasie Kijów Centrum. Zapraszamy wszystkich na obchodzący swoje ćwierćwiecze festiwal Etiuda&Anima i na projekcję filmu  „Żółta łódź podwodna”  w jego 50. urodziny.

Virgil Widrich

Virgil WidrichVirgil Widrich – ur. w 1967 roku w Salzburgu, reżyser, scenarzysta, artysta multimedialny, wykładowca na Uniwersytecie Sztuki Stosowanej w Wiedniu, autor filmu „Copy Shop” (2001), który był nominowany do Oscara. Widrich angażuje się jako menedżer projektów, projektant wystaw oraz dyrektor artystyczny przy tworzeniu scenariuszy, filmów krótkich i pełnometrażowych, instalacji, wystaw, muzeów, a także w międzynarodowych projektach badawczych. Jest jednym z założycieli i dyrektorów zarządzających firmy multimedialnej checkpointmedia GmbH, oraz właścicielem i dyrektorem zarządzającym Virgil Widrich Film- und Multimediaproduktions G.m.b.H. W 2004 roku był członkiem jury Ars Electronica, a od 2007 roku jest przewodniczącym Stowarzyszenia Austriackich Reżyserów Filmowych. Jest także członkiem Austriackiej Akademii Filmowej.
Virgil Widrich za swoją twórczość otrzymał ponad 130 międzynarodowych nagród. Jego krótki film „Copy Shop” zdobył 37 nagród na całym świecie i był nominowany do Oscara. „Fast Film”, którego premiera odbyła się w Cannes w 2003 roku, zdobył aż 36 nagród. Jego najnowszym filmem fabularnym jest „Noc z 1000 godzin” (2016). W roku 2018 wyreżyserował swój pierwszy teledysk „Nena & Dave Stewart: Be my Rebel”.

Love Express. Przypadek Waleriana Borowczyka

Dokument poświęcony twórczości Waleriana Borowczyka - hołubionego w latach 70. XX wieku reżysera o niezwykłej wrażliwości, zaszufladkowanego jako twórca filmów erotycznych.Opowieść o Borowczyku snują osoby z najbliższego otoczenia reżysera i wielkie postacie kina zainspirowane jego twórczością, wśród których są: Terry Gilliam, Bertrand Bonello, Neil Jordan, Andrzej Wajda, Patrice Leconte i Slavoj Žižek. Dokument przybliża widzom nie tylko twórczość samego Borowczyka, ale również porusza temat artystycznej wolności. Ta wyjątkowa kronika artystyczna przybliża fenomen jego filozofii pracy i osiągnięć artystycznych. Zadaje pytanie, jak to się stało, że doceniany artysta, którego filmy pokazywane były w konkursie w Cannes, z czasem zaczął być postrzegany wyłącznie jako twórca erotyków?
Autorem dokumentu jest Kuba Mikurda – odpowiedzialny zarówno za reżyserię, jak i scenariusz, który współtworzył wraz z Marcinem Kubawskim. Film powstał jako koprodukcja HBO Europe, CoLab Production, Instytutu Adama Mickiewicza, Maagiline Masin i Otter Films. Produkcja otrzymała także wsparcie Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej oraz Estońskiego Instytutu Filmowego (Eesti Filmi Instituut). Love Express. Przypadek Waleriana Borowczyka Love Express. Przypadek Waleriana Borowczyka reż. i scen. Kuba Mikurda, zdj. Radek Ładczuk, Polska/Estonia 2018, dokument, 72 min. 20 listopada (wtorek), 17.00 Kijów Centrum – Duża sala

Seder-Masochizm

Swobodnie nawiązując do wieczoru sedrowego tradycyjnego święta Paschy, wydarzenia z Księgi Wyjścia zostają na nowo opowiedziane przez Mojżesza, Aharona, Anioła Śmierci, Jezusa oraz ojca reżyserki. Jednak ta historia ma również drugie dno: związane z Boginią, prawdziwym bóstwem rodzaju ludzkiego. „Seder-Masochism” wskrzesza Wielką Matkę w tragicznej walce z mocami Patriarchatu.
Po pierwsze, ten drugi pełnometrażowy film animowany Niny Paley („Sita Sings the Blues”/”Sita śpiewa bluesa”) to całkowicie prześmiewcze, chwilami przezabawne i pełne politycznych skojarzeń spojrzenie na najsłynniejsze z żydowskich świąt. Po drugie, jest to chyba jedyny film o święcie Paschy, podczas którego śpiewa Mojżesz – nie wspominając śpiewającego Faraona i kilku innych tańczących Egipcjan i Żydów – wyśpiewujących klasyki od Louisa Amstronga, przez Led Zeppelin, Glorię Gaynor po piosenkarkę Dalidę. Seder-Masochizm Seder-Masochism Reż. i scen. Nina Paley, dźwięk: Greg Sextro, prod. Nina Paley, USA 2018, animacja, 78 min. 21 listopada (środa), 18.00 Kijów Centrum – Duża sala 22 listopada (czwartek), 15.30 Kijów Centrum – Duża sala  

Jan Švankmajer – artysta 25-lecia Festiwalu Etiuda&Anima

Jan Švankmajer Osoby Jana Švankmajera nie trzeba widzom Etiudy&Animy przedstawiać. Jego twórczość towarzyszy nam  od trzeciej edycji festiwalu w 1996 r., w trakcie której odbyła się retrospektywa filmów artysty, a projekcje uzupełniała wystawa plastyczna zatytułowana „Dotyk, Arcimboldo, Vanitas”. W późniejszych latach wielokrotnie wracaliśmy do twórczości czeskiego surrealisty prezentując jego kolejne filmy pełnometrażowe: „Spiskowcy rozkoszy”, „Mały Otik”, „Szaleni”, „Przeżyć swój żywot”. Z kolei w 2010 r., w zorganizowanym przez festiwal na 50-lecie stowarzyszenia ASIFA plebiscycie na najlepsze animacje, zrealizowane w okresie półwiecza istnienia tej ważnej międzynarodowej organizacji, 25 ekspertów z kilkunastu krajów uznało za najwybitniejszą, spośród 852 zgłoszonych animacji, głośny film Švankmajera – „Wymiary dialogu” (1982).
Twórczość czeskiego surrealisty praktycznie towarzyszy więc nam w okresie całego ćwierćwiecza i dlatego z okazji jubileuszu festiwalu przyznajemy temu wybitnemu kontestatorowi kina i sztuki, w tym zwłaszcza animacji, statuetkę Specjalnego Złotego Jabberwocky’ego, której nazwa odsyła do fantastycznego potwora z prozy Lewisa Carrolla i zarazem do tytułu jednego z najgłośniejszych filmów czeskiego mistrza. Wręczeniu nagrody towarzyszyć będzie projekcja zestawu 10-ciu filmów krótkometrażowych artysty w wyborze Dyrektora Artystycznego festiwalu Bogusława Zmudzińskiego, a także prezentacja najnowszego pełnometrażowego filmu „Owady”. Pokazy filmowe uzupełni prezentowana w Małopolskim Ogrodzie Sztuk wystawa “Dimensions of Dialogues / Between Film and Fine Arts”., przygotowana przy okazji fundamentalnej publikacji książkowej pod tym samym tytułem, wydanej w Pradze pod redakcją Bertranda Schmitta i Františka Dryje.

Wojciech Bąkowski

Wojciech Bąkowski – ur. w 1979 roku w Poznaniu, reżyser filmów animowanych i eksperymentalnych, grafik, poeta, muzyk, performer. Występuje również pod pseudonimem artystycznym WuEsBe. Jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. W 2005 r. uzyskał dyplom w zakresie audioperformance w pracowni prof. Leszka Knaflewskiego oraz animacji w pracowni prof. Hieronima Neumana. W 2004 r. założył grupę muzyczną „KOT”, w której pisze wszystkie teksty i muzykę. Jest też liderem postrapowej formacji Czykita oraz grupy NIWEA, a także członkiem stowarzyszenia PINKPUNK. Wraz z Piotrem Bosackim, Radosławem Szlagą, Tomaszem Mrozem, Magdaleną Starską i Konradem Smoleńskim współtworzy grupę artystyczną PENERSTWO.
W 2008 roku w warszawskiej galerii Leto miała miejsca pierwsza, indywidualna wystawa rysunków i filmów animowanych artysty zatytułowana „Idziesz ze mną? Gdzie? W dupę ciemną”, która została powtórzona w poznańskiej Galerii Miejskiej Arsenał. W 2009 roku Bąkowski zdobył nagrodę „Spojrzenia” Fundacji Deutsche Bank, jako najbardziej interesujący artysta młodej polskiej sceny artystycznej ostatnich dwóch lat. W tym samym roku jego prace stanowiły część wystawy zbiorowej pt. „The Generational: Younger Than Jesus” w nowojorskim New Museum. W tym samym roku został uhonorowany Medalem Młodej Sztuki. W 2011 roku otrzymał nagrodę – Paszport „Polityki” za sztukę będącą oryginalnym połączeniem brutalności i liryzmu, za nadanie nowego, ciekawego sensu pojęciu „artysta multimedialny”.
W 2017 roku Łukasz Ronduda nakręcił biograficzny film „Serce miłości”, opowiadający o związku Bąkowskiego z niezależną artystką, Zuzanną Bartoszek. W rolach głównych wystąpili Jacek Poniedziałek i Justyna Wasilewska.

Ülo Pikkov

Ülo PikkovÜlo Pikkov – ur. w 1976 roku w Tallinie, estoński twórca filmowy, producent, filmoznawca i wykładowca akademicki. Studiował animację na Akademii Sztuk Pięknych w Turku w Finlandii. Od 1996 roku tworzy filmy animowane, które były wielokrotnie nagrodzone, m.in.: „Cappuccino” (1996), „Bermuda” (1998), „Frank and Wendy” (2003-2005), „Body Memory” (2011). Jest autorem licznych artykułów o filmach oraz publikacji „Animasophy. Theoretical Writings on the Animated Film” (2010). Pisał także książki dla dzieci i dorosłych.
W 2005 roku Ülo Pikkov ukończył Instytut Prawa na Uniwersytecie w Tartu, gdzie zajmował się mediami i prawami autorskimi. Przez 10 lat był wykładowcą na Wydziale Animacji w Estońskiej Akademii Sztuk, wspierając nowe talenty na estońskiej scenie animacji. W 2018 roku obronił dysertację doktorską pt. Anti-Animation: Textures of Eastern European Animated Film”.  Pracuje jako kierownik i producent filmów dokumentalnych i animowanych w Silmviburlane.

Steven Woloshen

Steven WoloshenSteven Woloshen – ur. w 1960 w Montrealu, kanadyjski filmowiec, pionier animacji tworzonej bezpośrednio na taśmie filmowej (ang. drawn-on-film animation). Uczęszczał do Vanier College, gdzie zdobywał doświadczenie z taśmą Super-8 i video, następnie na Uniwersytecie Concordia w Montrealu zaczął specjalizować się w technikach filmowych na 16 mm. Animacją non-kamerową zajmował się od 1982 roku. Od 1999 roku zaczął tworzyć na taśmie 35 mm. W ciągu ponad 30-letniej kariery artystycznej Woloshen stworzył przeszło 50 filmów nagrodzonych na festiwalach na całym świecie. Jest także autorem instalacji dla muzeów i galerii.
Dwukrotnie nominowany do Nagrody Gubernatora Kanady, otrzymał wiele grantów badawczych i artystycznych. Uhonorowany w 2016 roku nagrodą za całokształt twórczości René Jodoin, a także nagrodą za osiągnięcia Wiesbaden 2015. Jest nauczycielem, konserwatorem filmów oraz autorem dwóch książek: “Recipes for Reconstruction: “The Cookbook for the Frugal Filmmaker” (2010) i “Scratch, Crackle & Pop! A Whole Grains Approach to Making Films without a Camera” (2015). Pod własnym szyldem, Scratchatopia, Woloshen brał udział w swoich autorskich retrospektywach oraz uczył tworzenia filmów ręcznie na warsztatach i kursach mistrzowskich w Kanadzie, Argentynie, Maroku, USA, Słowenii, Australii, Francji, Wielkiej Brytanii, Grecji, Portugalii, Hiszpanii, Słowacji, Polsce, Meksyku.

Filmy laureatów Grand Prix w konkursie Anima 2018

Program 25. edycji festiwalu Etiuda&Anima będzie obfitować w wiele atrakcji i jubileuszowych niespodzianek. Jedna z nich kryje się w programie tegorocznego konkurs ANIMA. O Złotego Jabberwocky’ego rywalizować będzie aż siedmiu zwycięzców poprzednich edycji. Każda z sześciu projekcji konkursowych zostanie otwarta filmem laureata, a pierwszą z nich także zamknie najnowsza animacja twórcy nagrodzonego Grand Prix.

Bitwa o San Romano
Ilustracja: “The Battle of San Romano” – reż. Georges Schwizgebel
  I projekcja konkursowa otwiera się i zamyka filmami laureatów Grand Prix: “The Subject” - reż. Patrick Bouchard (Grand Prix ANIMA 2012: “Bydło”) “The Battle of San Romano” – reż. Georges Schwizgebel (Grand Prix ANIMA 2015:  “Król Olch”) Patrick Bouchard (ur. 1974) – kanadyjski twórca animacji, absolwent sztuki i filmu na Uniwersytecie w Québecu. Trzykrotnie zdobył nagrodę Jutra w dziedzinie filmu animowanego. Tworzy animacje przy użyciu materiałów plastycznych oraz przedmiotów. Georges Schwizgebel (ur. 1944) – szwajcarski twórca animacji, studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Genewie. Prowadzi własne studio producenckie. Jego filmy charakteryzuje kunsztowna forma malarska oraz wyrafinowany ruch.   II projekcja konkursowa:  “Mitya's Love” – reż. Svetlana Filippova (Grand Prix ANIMA 2014: “Brutus”) Svetlana Filippova (ur. 1960) – pochodzi z Rosji, ukończyła studia filologiczne na Narodowym Uniwersytecie w Kazachstanie, a w 1997 r. kurs dla scenarzystów oraz reżyserów filmów animowanych, prowadzony przez sławy rosyjskiej animacji: Fiodora Chitruka, Jurija Norsztejna, Eduarda Nazarowa i Andreia Khrzhanovskiego. Była też uczestniczką jednej z edycji Krakowskich Warsztatów Filmu Animowanego. Autorka filmów nagradzanych w jej rodzinnym kraju i za granicą.   III projekcja konkursowa: „Na zdrowie!” – reż. Paulina Ziółkowska (Grand Prix ANIMA 2017: „O Matko!”) Paulina Ziółkowska (ur. 1988) – pochodzi z Wrocławia, w 2007 roku zaczęła studiować historię sztuki na Uniwersytecie Wrocławskim, następnie grafikę na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, a w 2011 animację w Szkole Filmowej w Łodzi.   IV projekcja konkursowa: “Selfies” – reż. Claudius Gentinetta (Grand Prix ANIMA 2010: “Sen”) Claudius Gentinetta (ur. 1968) – szwajcarski twórca animacji, studiował projektowanie graficzne i animację w Lucernie, Liverpoolu i Kassel. W 1995 r. był na rocznym stypendium w Krakowie. Brał udział w jednej z edycji Krakowskich Warsztatów Filmu Animowanego. Projektuje grafikę, tworzy filmy animowane i komiksy.   V projekcja konkursowa: „III” – reż. Marta Pajek (Grand Prix ANIMA 2011: „Snępowina”) Marta Pajek (ur. 1982) – pochodzi z Kielc, mieszka i pracuje w Krakowie. Reżyserka filmów animowanych, graficzka, malarka; zajmuje się również sztuką wideo. Absolwentka Wydziału Grafiki krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie w 2005 r. uzyskała dyplom w Pracowni Filmu Animowanego u prof. Jerzego Kuci. Dla jej twórczości ważny był także pobyt na stypendium w Turku w Finlandii - gdzie kształciła się pod opieką słynnego estońskiego reżysera filmów animowanych Priita Pärna.   VI projekcja konkursowa: “The Eyeless Hunter. A Khanty Story” – reż. Priit Pärn i Olga Pärn (Priit Pärn był laureatem Grand Prix pierwszego konkursu ANIMA w 2005 roku za „Karl i Marylin”) Priit Pärn (ur. 1946) – urodził się w Tallinie, w Estonii. Jeden z najbardziej znanych na świecie i cenionych twórców animacji. Jego filmy zdobyły nagrody na wielu prestiżowych międzynarodowych festiwalach. Aktualnie tworzy razem z żoną, Olgą Pärn. Jest wykładowcą na Uniwersytecie Nauk Stosowanych w fińskim Turku oraz w Estońskiej Akademii Sztuk.    

Paul Driessen

Paul Driessen – ur. 1940 w Nijmegen, holenderski reżyser filmowy, twórca filmów animowanych i pisarz. Po ukończeniu studiów z projektowania graficznego i ilustracji na Akademii Sztuk Pięknych w Utrechcie, w 1960 roku zaczął tworzyć animowane reklamy dla holenderskiej telewizji. Wkrótce poszukujący talentów George Dunning zatrudnił go w swoim studiu jako animatora przy tworzeniu fabularnego filmu pod tytułem „Żółta łódź podwodna” (premiera w 1968 roku), z udziałem zespołu The Beatles. Następnie Driessen wyemigrował do Kanady, gdzie w 1972 roku został członkiem National Film Board of Canada. W latach 80. XX wieku uczył animacji na Uniwersytecie w Kassel w Niemczech. Zastąpił na tym stanowisku Jana Lenicę.
Paul Driessen jest autorem 28 animowanych filmów krótkich, które zdobyły ponad 50 prestiżowych nagród na całym świecie. Wśród jego międzynarodowych wyróżnień znajdują się m.in. nominacja do Oscara w 2000 roku za krótkometrażowy film „Trzy zguby” („3 Misses”), Srebrny Niedźwiedź na festiwalu w Berlinie w 1981 roku za krótkometrażowy film „Na lądzie, w wodzie i w powietrzu” ("On Land, at Sea and in the Air"), a także nagroda za całokształt twórczości na festiwalach filmów animowanych w Ottawie i Zagrzebiu.

Ewa Braun

Ewa Braun – ur. w 1944 roku w Krakowie, scenografka i dekoratorka wnętrz, zdobywczyni Oscara. Ukończyła historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim. W 1970 roku zaczęła pracować przy produkcjach filmowych i telewizyjnych, m.in. jako projektantka kostiumów. Współtworzyła oprawę plastyczną wielu polskich filmów, m.in. Andrzeja Wajdy (Wielki tydzień), Wojciecha Hasa (Nieciekawa historia, Pismak), Janusza Majewskiego (Zazdrość i medycyna, Zaklęte rewiry, C.K. Dezerterzy, Sprawa Gorgonowej, Królowa Bona), Krzysztofa Zanussiego (Iluminacja, Barwy ochronne, Spirala), Agnieszki Holland (Europa, Europa) i Tadeusza Konwickiego (Lawa). W 1994 roku wraz z Allanem Starskim otrzymała Oscara za scenografię do filmu „Lista Schindlera” Stevena Spielberga.
Ewa Braun jest członkiem Amerykańskiej Akademii Sztuki i Wiedzy Filmowej (AMPAS) oraz Polskiej Akademii Filmowej. Wykłada na Wydziale Scenografii Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie oraz w PWSFTviT w Łodzi. W 2014 została odznaczona Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za „wybitne zasługi dla polskiej kultury, za osiągnięcia w pracy artystycznej i twórczej oraz działalności społecznej”.

 

Piotr Metz

Piotr MetzPiotr Metz (ur. w 1957 w Tarnowie) – radiowy dziennikarz muzyczny, jeden z założycieli i w latach 1990–2001 dyrektor muzyczny radia RMF FM, w latach 2006–2012 redaktor naczelny miesięcznika „Machina”. W latach 1982-1990 i ponownie od 2005 współpracownik, a od 2016 dyrektor muzyczny Programu III Polskiego Radia. W latach 2006-2009 był dyrektorem artystycznym Sopot Festival. Od 2014 do 2016 był dyrektorem muzycznym Radia Kraków. W 2007 roku został nagrodzony Złotym Mikrofonem Polskiego Radia "za osobowość radiową i nowe formy popularyzacji muzyki rozrywkowej".